Widok z drona z zachodu na wschód na ulicę Chłopską w Milinie. Po lewej stronie widać
Od dołu zdjęcia widać ulicę Chłopską od numeru 17 (w lewym dolnym rogu) aż do końca miejscowości, w stronę drogi do Okulic. Na dole zdjęcia widać plac po zakładzie przetwórstwa drzewnego, który działał przez kilka lat na terenie dawnej spółdzielni rolniczej. Powyżej kościół pod wezwaniem świętego Michała w Milinie wraz z cmentarzem.
Zdjęcie wykopu ziemnego na dziedzińcu pałacu w Milinie podczas wymiany rury kanalizacyjnej w listopadzie 2017 roku.
Z boku rury widać studnię oraz mieszankę cegieł, gruzu i ziemi, która znajduje się pod warstwą cienkiego betonu.
Zdjęcie wykopu ziemnego na dziedzińcu pałacu w Milinie podczas wymiany rury kanalizacyjnej w listopadzie 2017 roku.
Z boku rury widać mieszankę cegieł, gruzu i ziemi, która znajduje się pod warstwą cienkiego betonu.
Na zdjęciu widać pracę przy odbudowie filarów w pałacu w Milinie od strony zachodniej. Remont zakończył się w lipcu 2017 roku.
Fundament pod filarami został zastąpiony z tradycyjnych cegieł na wylewkę cementową, (niezalecaną w takim miejscu, ale szybszą i tańszą).
Na zdjęciu widać pracę przy odbudowie filarów w pałacu w Milinie od strony zachodniej. Remont zakończył się w lipcu 2017 roku.
Fundament pod filarami został zastąpiony z tradycyjnych cegieł na wylewkę cementową, (niezalecaną w takim miejscu, ale szybszą i tańszą).
Pałac w Milinie, od strony zachodniej, czyli od ogrodu. Na zdjęciu widać brak filarów, które zostały zdemontowane na zlecenie Urzędu Gminy Mietków (właściciela budynku). Na skutek degradacji zaprawy wapiennej filary zaczęły tracić stabilność. Remont wykonano w czerwcu 2017 roku.
Na zdjęciu widać granitowe schody, skorodowane pręty wzmacniające słupy oraz zdegradowane cegły podtrzymujące filary.
Powyżej widać zdegradowany tynk, dawną studnię oraz liczne zacieki po czerwonej farbie, którą przy poprzednim remoncie malowano wnęki okienne (świadkowie mówią, że spłynęło po pierwszym dużym deszczu).
Pałac w Milinie, od strony zachodniej, czyli od ogrodu. Na zdjęciu widać brak filarów, które zostały zdemontowane na zlecenie Urzędu Gminy Mietków (właściciela budynku). Na skutek degradacji zaprawy wapiennej filary zaczęły tracić stabilność. Remont wykonano w czerwcu 2017 roku.
Na zdjęciu widać granitowe schody, skorodowane pręty wzmacniające słupy oraz zdegradowane cegły podtrzymujące filary.
Powyżej widać zdegradowany tynk, dawną studnię oraz liczne zacieki po czerwonej farbie, którą przy poprzednim remoncie malowano wnęki okienne (świadkowie mówią, że spłynęło po pierwszym dużym deszczu).
Granitowy kamień symbolicznie znaczący miejsce, w którym znaleziono ślady życia na tym terenie już w X-XI wieku. Na kamieniu wyżłobiono napis "Grodzisko X-XI w.".
W listopadzie 1964 z ramienia Konserwatora Zabytków Archeologicznych we Wrocławiu przeprowadzono wstępną weryfikację grodziska wzmiankowanego w niemieckiej literaturze w 1862, 1900 i 1930 roku.
W lipcu 1972 roku Zakład Archeologii Nadodra IHKM PAN prowadził prace polegające na inwentaryzacji tego terenu jako grodziska. Odnaleziono liczne elementy ceramiki i poprzez analogię do innych znalezisk śląska datowano je na przedział między VIII a IX wiekiem naszej ery.
Cały teren ma między 0,9 a 1,0 hektara, a 3 stanowiska badawcze miały około 10 m2. Teren jest obecnie porośnięty drzewami i krzewami. Najlepiej dostać się do niego bardzo wczesną wiosną lub późną jesienią i zimą.
Lotnicza panorama rzymskokatolickiego kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła, ujęta od strony północnej. Widoczna bryła świątyni z przylegającym cmentarzem, otoczona gęstym drzewostanem, z wyraźną dominantą wieży po prawej stronie oraz charakterystyczną sylwetką masywu Ślęży na horyzoncie.
Lokalizacja:
Milin, ul. Chłopska (gmina Mietków, powiat wrocławski). Widok w kierunku południowym, obejmujący dolinę Bystrzycy.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie wykonane w 2023 roku dokumentuje stan obiektu po renowacji elewacji, która odzyskała jasną, pastelową kolorystykę, podkreślającą barokowe podziały architektoniczne. Jest to unikalne ujęcie prezentujące relację zabytku z otaczającym go krajobrazem kulturowym i przyrodniczym (Park Krajobrazowy Dolina Bystrzycy), stanowiące cenny materiał porównawczy dla wcześniejszych dekad.
Co nam to mówi:
Widok z lotu ptaka ujawnia złożoną strukturę budowli – od gotyckich przypór wzmacniających korpus nawowy, po barokową wieżę z omawianą wcześniej latarnią. Obecność Ślęży w tle podkreśla historyczną przynależność regionu do przedgórza sudeckiego i osadzenie Milina w krajobrazie kulturowym Śląska, gdzie góra ta pełniła rolę sakralną i nawigacyjną.
Monumentalna, barokowa wieża kościelna o trzech kondygnacjach, zwieńczona miedzianym hełmem z latarnią. Elewacja bogato dekorowana pilastrami, gzymsami kordonowymi oraz niszami, z widoczną tarczą zegarową w najwyższej sekcji.
Lokalizacja:
Milin, ul. Chłopska (gmina Mietków, powiat wrocławski). Jest to kościół pw. św. Michała Archanioła. Kościół należy do parafii Maniów Wielki, dawniej był kościołem parafialnym z plebanią za kościołem. Przy samym cmentarzu stoi budynek mieszkalny, dawniej będący szkołą katolicką (obecnie numerowany jako ul. Leśna 4).
Dlaczego warto to zapamiętać:
Obiekt stanowi jeden z najcenniejszych zabytków architektury sakralnej w gminie Mietków. Obecna barokowa forma (pochodząca z XVIII wieku, choć świątynia ma rodowód średniowieczny) świadczy o bogactwie dawnym mecenasów i randze Milina jako ważnego ośrodka parafialnego na mapie dawnego powiatu średzkiego (Kreis Neumarkt).
Co nam to mówi:
Zdjęcie z 2016 roku, wykonane z perspektywy żabiej, podkreśla dominację budowli nad otoczeniem. Ubytki tynku w dolnej partii wieży odsłaniające ceglaną strukturę oraz detale architektoniczne wskazują na nawarstwienia historyczne – od gotyckich zrębów po barokową przebudowę, co jest charakterystyczne dla ciągłości kulturowej dolnośląskich wsi.
Parterowy, dwubryłowy budynek remizy OSP Milin o charakterze utylitarnym, z wyraźnie wydzieloną częścią garażową wyposażoną w szerokie, metalowe wrota oraz niższą częścią gospodarczą. Obiekt przykryty dachem jednospadowym z pokryciem z blachy trapezowej, o tynkowanych, surowych elewacjach. W środku budynek surowy, nieocieplony, bez wyposażenia. Wcześniej w środku stały stare auta pożarnicze.
Lokalizacja:
Milin, ul. Bystrzycka 18 (gmina Mietków, powiat wrocławski). Wcześniej był to teren gorzelni w Milinie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje skromną siedzibę Ochotniczej Straży Pożarnej w Milinie, która przez dziesięciolecia stanowiła fundament lokalnego bezpieczeństwa i wolontariatu. Obiekt ten jest materialnym świadectwem działalności jednostki, która oficjalnie zakończyła swoją historię w październiku 2015 roku, zostając wykreśloną z rejestru stowarzyszeń. W ostatnich latach przed zamknięciem OSP Milin, budynek służył jako nieoficjalne miejsce ćwiczeń dla miejscowej młodzieży.
Co nam to mówi:
Fotografie z 2012 roku ukazują budynek w schyłkowym okresie jego funkcji operacyjnej. Prosta, wręcz surowa forma architektury oraz brak współczesnych modernizacji typowych dla aktywnych jednostek OSP, odzwierciedlają trudności i proces wygasania małych jednostek wiejskich na początku XXI wieku, co ostatecznie doprowadziło do formalnego rozwiązania stowarzyszenia trzy lata później.
Parterowy, dwubryłowy budynek remizy OSP Milin o charakterze utylitarnym, z wyraźnie wydzieloną częścią garażową wyposażoną w szerokie, metalowe wrota oraz niższą częścią gospodarczą. Obiekt przykryty dachem jednospadowym z pokryciem z blachy trapezowej, o tynkowanych, surowych elewacjach. W środku budynek surowy, nieocieplony, bez wyposażenia. Wcześniej w środku stały stare auta pożarnicze.
Lokalizacja:
Milin, ul. Bystrzycka 18 (gmina Mietków, powiat wrocławski). Wcześniej był to teren gorzelni w Milinie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje skromną siedzibę Ochotniczej Straży Pożarnej w Milinie, która przez dziesięciolecia stanowiła fundament lokalnego bezpieczeństwa i wolontariatu. Obiekt ten jest materialnym świadectwem działalności jednostki, która oficjalnie zakończyła swoją historię w październiku 2015 roku, zostając wykreśloną z rejestru stowarzyszeń. W ostatnich latach przed zamknięciem OSP Milin, budynek służył jako nieoficjalne miejsce ćwiczeń dla miejscowej młodzieży.
Co nam to mówi:
Fotografie z 2012 roku ukazują budynek w schyłkowym okresie jego funkcji operacyjnej. Prosta, wręcz surowa forma architektury oraz brak współczesnych modernizacji typowych dla aktywnych jednostek OSP, odzwierciedlają trudności i proces wygasania małych jednostek wiejskich na początku XXI wieku, co ostatecznie doprowadziło do formalnego rozwiązania stowarzyszenia trzy lata później.
Parterowy, dwubryłowy budynek remizy OSP Milin o charakterze utylitarnym, z wyraźnie wydzieloną częścią garażową wyposażoną w szerokie, metalowe wrota oraz niższą częścią gospodarczą. Obiekt przykryty dachem jednospadowym z pokryciem z blachy trapezowej, o tynkowanych, surowych elewacjach. W środku budynek surowy, nieocieplony, bez wyposażenia. Wcześniej w środku stały stare auta pożarnicze.
Lokalizacja:
Milin, ul. Bystrzycka 18 (gmina Mietków, powiat wrocławski). Wcześniej był to teren gorzelni w Milinie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje skromną siedzibę Ochotniczej Straży Pożarnej w Milinie, która przez dziesięciolecia stanowiła fundament lokalnego bezpieczeństwa i wolontariatu. Obiekt ten jest materialnym świadectwem działalności jednostki, która oficjalnie zakończyła swoją historię w październiku 2015 roku, zostając wykreśloną z rejestru stowarzyszeń. W ostatnich latach przed zamknięciem OSP Milin, budynek służył jako nieoficjalne miejsce ćwiczeń dla miejscowej młodzieży.
Co nam to mówi:
Fotografie z 2012 roku ukazują budynek w schyłkowym okresie jego funkcji operacyjnej. Prosta, wręcz surowa forma architektury oraz brak współczesnych modernizacji typowych dla aktywnych jednostek OSP, odzwierciedlają trudności i proces wygasania małych jednostek wiejskich na początku XXI wieku, co ostatecznie doprowadziło do formalnego rozwiązania stowarzyszenia trzy lata później.
Dwukondygnacyjny, podpiwniczony budynek o prostej bryle z użytkowym poddaszem, nakryty dachem dwuspadowym. Obiekt pełni funkcje użyteczności publicznej (świetlica, sklep), posiada skromne detale architektoniczne w postaci lizen narożnych oraz płycin podokiennych.
Budynek przeszedł kilka modernizacji:
Ok. 2008 - remont elewacji ze wszystkich stron budynku.
Ok. 2010 - Oczyszczenie terenu za świetlicą z krzaków i dzikich krzewów, regularne koszenie, wyłożenie części placu kostką brukową, postawienie ławek i stołów, postawienie nowego ogrodzenia.
2018 - malowanie betonowych stołów i ławek na placu za świetlicą.
2022 - inwestycja obejmowała wykonanie robót budowlanych remontu dachu świetlicy w Milinie o pow. ok. 472 m2 , polegających na rozbiórce istniejącego pokrycia dachowego, częściową wymianę bądź wzmocnienie elementów konstrukcyjnych więźby dachowej, impregnację elementów drewnianych dachu, wymianę okien na strychu, wykonanie nowego pokrycia z dachówki z obróbkami blacharskimi.
Wartość robót - 352764 PLN.
2024 - nowe urządzenia do zabawy dla dzieci na placu za budynkiem.
Lokalizacja:
Milin, Chłopska 9, powiat wrocławski. Dawniej mieściła się tutaj gospoda Max Krause Gasthaus. Obecnie Mieści się tutaj sklep spożywczy, filia Gminnej Biblioteki Publicznej w Mietkowie oraz sala wiejska z zapleczem kuchennym. W poprzedniej dekadzie funkcjonował Klub Malucha (dla najmłodszych dzieci) oraz Świetlica Postaw Twórczych prowadzona przez Gminny Ośrodek Kultury w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Budynek jest przykładem typowej, solidnej zabudowy przedwojennej, która po 1945 roku została zaadaptowana na potrzeby nowej społeczności. Stanowi on centrum życia społecznego wsi, łącząc funkcje kulturalne (świetlica wiejska) z komercyjnymi.
Co nam to mówi:
Widoczna na fasadzie tablica informacyjna oraz szyldy sklepowe wskazują na rok 2018 jako czas dokumentacji, obrazując współczesny sposób użytkowania historycznej tkanki. Zachowana forma architektoniczna, mimo wtórnych tynków i wymiany stolarki okiennej, pozwala odczytać pierwotny, reprezentacyjny charakter obiektu w strukturze urbanistycznej dawnego Milina.
Wnętrze sali gimnastycznej w Szkole Podstawowej w Mietkowie (użytkowana także przez Gimnazjum w Mietkowie), wyposażone w parkiet ułożony w jodełkę, kosze do koszykówki oraz drabinki gimnastyczne. Pomieszczenie charakteryzuje się wysokim stropem z widocznymi podciągami oraz dużymi przeszkleniami z luksferami i drewnianymi osłonami grzejników. Sala została zbudowana wraz z całym kompleksem szkolnym, który rozpoczął działanie w 1984 roku.
Lokalizacja:
Mietków, Kolejowa 28A, powiat wrocławski. Typowa architektura szkolną okresu PRL, jest to wnętrze Szkoły Podstawowej w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje standardowe wyposażenie i estetykę obiektów sportowych wznoszonych w mniejszych miejscowościach Dolnego Śląska.
Co nam to mówi:
Stan techniczny sali (zadbany parkiet, obecność nowoczesnych tablic do koszykówki) sugeruje, że zdjęcie wykonano prawdopodobnie na początku XXI wieku (około 2006 roku). Architektura wnętrza – szczególnie system doświetlenia luksferami oraz masywne konstrukcje stropowe – jest świadectwem powojennej modernizacji wsi i dążenia do zapewnienia dzieciom standardowych warunków do kultury fizycznej.
Wnętrze sali gimnastycznej w Szkole Podstawowej w Mietkowie (użytkowana także przez Gimnazjum w Mietkowie), wyposażone w parkiet ułożony w jodełkę, kosze do koszykówki oraz drabinki gimnastyczne. Pomieszczenie charakteryzuje się wysokim stropem z widocznymi podciągami oraz dużymi przeszkleniami z luksferami i drewnianymi osłonami grzejników. Sala została zbudowana wraz z całym kompleksem szkolnym, który rozpoczął działanie w 1984 roku.
Lokalizacja:
Mietków, Kolejowa 28A, powiat wrocławski. Typowa architektura szkolną okresu PRL, jest to wnętrze Szkoły Podstawowej w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje standardowe wyposażenie i estetykę obiektów sportowych wznoszonych w mniejszych miejscowościach Dolnego Śląska.
Co nam to mówi:
Stan techniczny sali (zadbany parkiet, obecność nowoczesnych tablic do koszykówki) sugeruje, że zdjęcie wykonano prawdopodobnie na początku XXI wieku (około 2006 roku). Architektura wnętrza – szczególnie system doświetlenia luksferami oraz masywne konstrukcje stropowe – jest świadectwem powojennej modernizacji wsi i dążenia do zapewnienia dzieciom standardowych warunków do kultury fizycznej.
Gminny Ośrodek Kultury (GOK) w Mietkowie w trakcie szeroko zakrojonych prac remontowo-budowlanych. Widok remontu sali głównej, montowane stelaże sufitu podwieszanego i ścian gotowych ścian z karton-gipsu.
Lokalizacja: Mietków, ul. Spółdzielcza 6, powiat wrocławski. Budynek pełniący funkcję lokalnego centrum kulturalnego, wcześniej budynek świetlicy w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie dokumentuje kluczowy moment modernizacji tkanki budowlanej gminy. Inwestycja z kwietnia 2010 roku, obejmująca termomodernizację ścian i dachu oraz znaczną przebudowę wnętrz (wymiana okien i drzwi, cyklinowanie parkietu sali głównej, zaplecze kuchenne i sanitarne).
Co nam to mówi: Widok ten obrazuje proces dostosowywania obiektów użyteczności publicznej z poprzedniej epoki do współczesnych standardów technicznych i estetycznych.
Gminny Ośrodek Kultury (GOK) w Mietkowie w trakcie szeroko zakrojonych prac remontowo-budowlanych. Budynek o prostej, modernistycznej bryle z lat PRL-u jest otoczony rusztowaniami warszawskimi, a na dachu widoczne są sylwetki robotników. Widoczne tylne wejście od strony biblioteki oraz fasada południowa z głównym wejściem.
Lokalizacja: Mietków, ul. Spółdzielcza 6, powiat wrocławski. Budynek pełniący funkcję lokalnego centrum kulturalnego, wcześniej budynek świetlicy w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie dokumentuje kluczowy moment modernizacji tkanki budowlanej gminy. Inwestycja z kwietnia 2010 roku, obejmująca termomodernizację ścian i dachu oraz znaczną przebudowę wnętrz (wymiana okien i drzwi, cyklinowanie parkietu sali głównej, zaplecze kuchenne i sanitarne), stanowiła istotny skok jakościowy w dostępie mieszkańców do nowoczesnej infrastruktury kulturalnej i społecznej.
Co nam to mówi: Widok ten obrazuje proces dostosowywania obiektów użyteczności publicznej z poprzedniej epoki do współczesnych standardów technicznych i estetycznych. Obecność samochodów z tamtego okresu (m.in. Volkswagen Golf III) oraz skuter zaparkowany na trawniku dodają scenie autentyzmu obyczajowego z przełomu pierwszej i drugiej dekady XXI wieku.
Budynek Ośrodka Sportów Wodnych w stanie surowym otwartym. Widoczna jednokondygnacyjna bryła wzniesiona z pustaków ceramicznych z gotowymi nadprożami żelbetowymi i konstrukcją dachu przygotowaną pod pokrycie. Widok na budynek, gdzie obecnie znajduje się sala konferencyjna.
Lokalizacja: Borzygniew, ul. Sportowa, gmina Mietków, powiat wrocławski. Północny brzeg Zalewu Mietkowskiego.
Dlaczego warto to zapamiętać: Fotografia dokumentuje kluczowy etap powstawania nowoczesnej infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej nad Jeziorem Mietkowskim. Budowa OSW w Borzygniewie była przełomowym momentem dla gminy, zmieniając charakter tego miejsca z czysto technicznego (zbiornik retencyjny i kopalnia kruszywa) na regionalne centrum żeglarstwa i sportów wodnych.
Co nam to mówi: Surowy stan budowy i brak zagospodarowania terenu wokół obiektu (hałdy ziemi, prowizoryczne zabezpieczenia sprzętu) obrazują proces transformacji krajobrazu nabrzeża w 2010 roku. Inwestycja była efektem współpracy Gminy Mietków (atrakcyjna działka) i Powiatu Wrocławskiego (ponad milion złotych na budowę).
Betonowa budowla zrzutowa (przelewowo-upustowa) zapory zbiornika retencyjnego z widocznym intensywnym zrzutem wody do koryta rzeki Bystrzycy. Na koronie obiektu oraz przy murze oporowym widoczne są grupy osób obserwujących zjawisko.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie dokumentuje funkcjonowanie jednej z największych budowli hydrotechnicznych na Dolnym Śląsku w warunkach podwyższonego stanu wody. Data naniesiona na fotografię (13/08/2006) wskazuje na okres letnich wezbrań, co czyni z tego zapisu ważny materiał dokumentacyjny dla gospodarki wodnej regionu i bezpieczeństwa przeciwpowodziowego doliny Bystrzycy.
Co nam to mówi: widoczna na zdjęciu infrastruktura oraz obecność gapiów podkreślają rolę zbiornika nie tylko jako obiektu technicznego, ale i lokalnej atrakcji. Napis „ZAKAZ POŁOWU RYB OD ZAPORY” oraz stan techniczny betonu obrazują realia estetyczne i użytkowe infrastruktury hydrotechnicznej w pierwszej dekadzie XXI wieku.
